۱۳۸۸ اسفند ۱۲, چهارشنبه

چـُـپ نبــــــــاں



بــے شک تــو به کـُش ، ظلم بکن آس بجـــــــن
من دار ءِ ســرا حق ءَ گوشاں چـُـپ ءَ نبــــــــاں

پــِرونکے نیاں من ، که چو یـک دَم به سـُچــــاں


من شَهمیاں، داں سُهب ءَ بَلاں چـُـپ ءَ نبــــــــاں
تـانـکن وتــی زِرد ءِ چــه زراب ءَ مــه دَیـــــــاں
دَشت و جَـبلاں ، آچــِشـــے مان چـُـپ ءَ نبـــــاں

سر چیر و تباه ، تانکن مئــے وَرنا مـه کـَن انــت
سـرمـایـه پـَرسـتـانی جهــــان ، چـُـپ ءَ نبــــــــاں

تـانـکـن چــه وتـــی واری ءِ کِـشـت ءَ دهـقــــــان
امن ءَ گــوں مه وارت لنکهے نان چـُـپ ءَ نبــــاں

لاپ سـیـر و پـه آرام مـه بـنـــت تـانـکـن تـمـــــام
مئــے گـَشنگیـــــں بَگجـَت وشوان چـُـپ ءَ نبـــاں

تانکن مه گوئجــاں ، اچ بُن و بـیــــه ءَ مـه کـنــاں
بـــوتـــاراں وتــی گــار و زیــان ، چـُـپ ءَ نبــــاں

ما را شَـــت و زِنـدان کـــــدی چُـپ کـرت کن انــت
تیرانـــــی درهـدیں هـَـؤر ءِ شـَلاں چـُـپ ءَ نبــــاں

دل سُتکـَـــــگ و جان دُوْر ، جـَـگر کـَپ و دو کـَـپ
سـاه تـانـکـن بـُت ءَ زَرّگے مان چـُـپ ءَ نبــــــــاں

مـن رِنـدِی ئیں کـَؤلے گون نـصـیـر ءَ بـَسـتـَــــگ
آزات ءَ بـَـیــاں یــا کـــه مـِــراں ! چـُـپ ءَ نبــــــاں


نمیرانیں میرگل خان نصیرنوشکی 21 دسمبر 1960

هیچ نظری موجود نیست: