۱۳۸۸ اسفند ۱۹, چهارشنبه

ردی بر حقیری که مادر مومنان را ناسزا گفت

داود میرشکار _ زابل

تا کی ننگ خفاش "کوچک زاده" بر تهران بزرگ؟!..

تهران بزرگ!... تهران شهر آهن پارههای بیوجدان!.. تهران شهر مردمان حیران!..

تو را چه شده که چنین ذلیلی خار و ناکسی پست و کوچک زادهای رذیل از فرزندان شمر خونخوار، و از یزیدیان زمانه، و از موشهای پست طاعون تو را در مجلس نمایندگی میکند؟!..

مردکی که ابوجهل را ننگ میآید نامش را بدو عاریت دهد...

خفاشی شب پرست از نوادگان عبدالله بن سبأ؛ یهودی کینه توز حاقد، شده نماینده مردم تهران!..

تهران بزرگ!... یا تهران فقر و فحشا و صیغه!...

به خود اجازه نمیدهم بگویم: شرم بر تو بادا که چنین نمایندهای داری! چرا که میدانم این نماینده از بچههای صیغهای و از هم اتاقیهای رئیس جمهور قلابی کشور است!

این دغل از رحم آن دغل بیرون پریده، و بر کول تو ای شهر مردمان حیران سوار شده!..

دو صد ننگ و تف بر این زبانی که بر مادر مؤمنان؛ بانوی دانشمند اسلام، همسر رسول خدا (صلی الله علیه وسلم) زبان دراز میکند..

دوصد درد و بلا بر جان تو ای تولهای که در مجلسی که نام اسلام را یدک میکشد، زبان پلیدت را بر مادر مؤمنان دراز میکنی..

بریده باد زبانت!.. خوار و ذلیل بادا پیروانت!.. ای دغل پست طینت.. تو را چه به نام مادر مؤمنان عائشهای که قرآن در مدح او سوره نور سرود؟!..

تو ای ناکس بیمروت آیا نمیدانی لعن و نفرین تاریخ را با این حرکت پلیدت بجان خریدهای؟!

تهران بزرگ!...

بس است مدارا... بس است مهر سکوت بر لب زدن...

تهران بزرگ!...

تو بزرگتر از آنی که ویلگردی خیابانی از تخمهای مست صیغه و فحشای زمانه بر مسند تو بنشیند..

تهران بزرگ!...

جوانان پرشورت را تا کی در دامن خواب خرگوشی رها میکنی.. وقت آن رسیده که خون در رگهایت بجوشد، و به پاس دفاع از حریم پاک رسول خدا، از ناموس و عفت و شرف پیک آسمان بپا خیزی...

تهران بزرگ!..

نمیدانم چرا از خشم و غضب نترکیدهای. رذیلی پست فطرت، کوته فکری کور دل، در مجلس شورای اسلامی ـ عجب نامی بینشان، عجب اسلامی که ناموس پیامبر آن حضرت محمد مصطفی (صلی الله علیه وسلم) را در آن هیچ بهائی نیست! ـ بلند میشود و با زبان ننگش بر ناموس رسول اکرم؛ بر همسر گرانبهایش که رسول خدا از آغوش او به دیدار یار شتافت، و جثمان طاهر و پاکش در خانهی او دفن گردید، میتازد..

تهران بزرگ!..

اگر دل و جگرت از سنگ و فولاد است. بخدا سوگند که کوه و فولاد را نیز توان شنفتن توهین به ناموس پیک آسمان نیست..

ای سنگها بخروشید..

ای آهنها سکوت شرم آگین در هم شکنید..

وای شمشیرهای بران و ای تازیانههای دفاع بپاخیزید و این دهان پست را درهم شکنید، و این زبان ننگ دد شهوتران وحشی صفت را طعمهی جهنم سوزان سازید... تا شود او عبرتی بهر زمانه..

خبر مربوط : توهین نماینده تهران در مجلس، به ام المؤمنین عایشه صدیقه رضی الله عنها

هیچ نظری موجود نیست: